Linearyzacja naprężenia – po co ?

Metoda ta jest stosowana do oceny ryzyka lokalnego uplastycznienia się materiału elementu ciśnieniowego. Punktem wyjścia jest dobrze znane kryterium energii podkształcenia postaciowego Hubera-Misesa-Hencky’ego (HMH), którego ogólna formuła jest przedstawiona poniżej: W wypadku aparatów ciśnieniowych naprężenia główne używane w tej metodzie to: Naprężenie powłokowe główne ( general primary membrame equivialen stress Pm) Naprężenie powłokowe lokalne ( local primary membrame equivialen stress PL) Naprężenie zginające główne (primary bending stress PB) Naprężenie szczytowe (peak stress PF) W miejscach krytycznych wyznacza się płaszczyzny przecięcie prostopadłe do działania naprężenia powłoki i/lub zginającego. Na tej płaszczyźnie wyznacza się następnie linię, na której będzie prowadzona linearyzacja z reguły według norm WRC. W następnych pięciu krokach wyznacza się: tensory naprężenia powłokowego, zginającego, szczytowego, trzy naprężenia główne na linii linearyzacji oraz kryterium HMH według powyższego wzoru. W końcu porównuje się otrzymane wyniki z każdej ścieżki z naprężeniem dopuszczalnym pochodzącym z normy przyjętej do obliczeń. Tak to wygląda w praktyce:  ...
Read More

184 godzin symulacji naprężenia

Była to bardzo nieliniowa analiza numeryczna stanu naprężeń blach po procesie cięcia termicznego i następnie po procesie ściskania statycznego na poziom naprężeń i odkształceń. A mówiąc w skrócie proces prostowania blachy na prostowarce  FlatMaster® produkcji firmy ARKU Maschinenbau GmbH. Efektem tej symulacji były dwa filmy pokazujące jak dynamicznie zmieniają odkształcenia elastyczne i jak trwałe są odkształcenia plastyczne.   ...
Read More